Wat zegt de Bijbel over hertrouwen?

“Zo wie zijn vrouw verlaat anders dan om hoererij, en een andere trouwt, die doet overspel.”

Jezus' woorden over scheiding en hertrouwen bevatten de cruciale uitzondering "anders dan om hoererij," die de mogelijkheid opent van geoorloofde echtscheiding en daarmee impliciet ook van hertrouwen wanneer de scheiding gerechtvaardigd was. De precieze reikwijdte van het woord porneia (hoererij) is omstreden: sommigen beperken het tot overspel, anderen breiden het uit tot elke ernstige seksuele ontrouw. De strengere lezing in Markus en Lukas, zonder deze uitzondering, maakt de interpretatie complex. Jezus' doel is duidelijk: het huwelijk beschermen en lichtvaardig scheiden en hertrouwen veroordelen.

“Indien de man gestorven is, zo is zij vrij van de wet, zodat zij geen overspeelster is als zij eens anderen mans wordt.”

Paulus gebruikt het huwelijk als illustratie van de relatie tussen de gelovige en de wet: zoals een vrouw vrij is na het sterven van haar man, zo zijn gelovigen vrijgemaakt van de wet door het sterven met Christus. De juridische werkelijkheid is helder: de dood ontbindt het huwelijksverbond volledig en maakt hertrouwen zonder enige beperking mogelijk. Dit vers biedt troost en vrijheid aan wie na het overlijden van een partner overweegt opnieuw te trouwen — er is geen bijbelse belemmering, alleen de wijsheid om "in de Heere" te trouwen.

“Een vrouw is door de wet verbonden zo lange tijd als haar man leeft; maar indien haar man ontslapen is, zo is zij vrij.”

De vrouw is gebonden zolang haar man leeft, maar is na zijn dood vrij om te trouwen met wie zij wil, alleen in de Heere. De toevoeging "alleen in de Heere" is een belangrijke restrictie: hertrouwen na het overlijden mag, maar met een medegelovige. Dit wijst erop dat de keuze voor een partner een geestelijke beslissing is die in het licht van het geloof genomen moet worden. De vrijheid is reëel maar niet onbegrensd — zij wordt ingekaderd door het verlangen om God te eren in het nieuwe huwelijk.

“Zo iemand in Christus is, die is een nieuw schepsel; het oude is voorbijgegaan.”

Het fundamentele evangelische principe van de nieuwe schepping in Christus biedt hoop aan ieder die door falen, schuld en gebrokenheid is getekend. Het oude is voorbijgegaan, alles is nieuw geworden — deze woorden zijn meer dan een theologische abstractie — een geleefde werkelijkheid voor wie in Christus een nieuw begin vindt. Voor gescheidenen die hertrouwen, biedt dit vers het fundament van hoop: God schrijft uw verhaal niet af bij het vorige hoofdstuk maar opent een nieuw hoofdstuk dat vervuld kan zijn van Zijn genade en zegen.

“Gedenkt der vorige dingen niet; ziet, Ik zal wat nieuws maken.”

Gods oproep om het voorgaande niet te gedenken en het oog te richten op het nieuwe dat Hij gaat doen, is diep troostend voor wie vastgebonden is aan pijn, schuld of spijt uit het verleden. God maakt een weg in de woestijn en rivieren in de wildernis — op plaatsen waar menselijk gezien geen uitweg of verfrissing is. Voor wie na de woestijn van echtscheiding een nieuw begin zoekt, belooft dit vers dat God vernieuwend en herstellend werkt, zelfs in de meest dorre omstandigheden van het leven. De voorwaarde is niet perfectie maar vertrouwen op de God die alle dingen nieuw maakt.