2 Korinthe

De tweede brief aan de Korintiers is de meest persoonlijke en emotionele brief van Paulus. Na een pijnlijk bezoek en een strenge "tranenbrief" schrijft hij deze brief om de relatie met de gemeente te herstellen, zijn apostolisch gezag te verdedigen en de collecte voor de arme gemeente in Jeruzalem te organiseren. Het eerste deel is een openhartige verantwoording van zijn bediening. Paulus beschrijft zijn lijden en verdrukking maar ook de troost die God geeft: "Wij hebben deze schat in aarden vaten, opdat de allesovertreffende kracht van God zou zijn en niet uit ons." Hij spreekt over de bediening van het Nieuwe Verbond, die heerlijker is dan die van het Oude. In de hoofdstukken 8-9 moedigt Paulus de Korintiers aan tot vrijgevigheid voor de collecte, met het principe: "Wie karig zaait, zal ook karig oogsten." De laatste vier hoofdstukken vormen een hartstochtelijke verdediging tegen valse apostelen die zijn gezag ondermijnen. Paulus "roemt" in zijn zwakheden en onthult dat hij "opgetrokken werd tot in de derde hemel." Zijn conclusie: "Mijn genade is u genoeg, want Mijn kracht wordt in zwakheid volbracht."