Spreuken 2

¹ Mijn zoon! zo gij mijn redenen aanneemt, en mijn geboden bij u weglegt;

² Om uw oren naar wijsheid te doen opmerken; zo gij uw hart tot verstandigheid neigt;

³ Ja, zo gij tot het verstand roept, uw stem verheft tot de verstandigheid;

⁴ Zo gij haar zoekt als zilver, en naspeurt als verborgen schatten;

⁵ Dan zult gij de vreze des HEEREN verstaan, en zult de kennis van God vinden.

⁶ Want de HEERE geeft wijsheid; uit Zijn mond komt kennis en verstand.

⁷ Hij legt weg voor de oprechten een bestendig wezen; Hij is een Schild dengenen, die oprechtelijk wandelen;

⁸ Opdat zij de paden des rechts houden; en Hij zal den weg Zijner gunstgenoten bewaren.

⁹ Dan zult gij verstaan gerechtigheid, en recht, en billijkheden, en alle goed pad.

¹⁰ Als de wijsheid in uw hart zal gekomen zijn, en de wetenschap voor uw ziel zal liefelijk zijn;

¹¹ Zo zal de bedachtzaamheid over u de wacht houden, de verstandigheid zal u behoeden;

¹² Om u te redden van den kwaden weg, van den man, die verkeerdheden spreekt;

¹³ Van degenen, die de paden der oprechtheid verlaten, om te gaan in de wegen der duisternis;

¹⁴ Die blijde zijn in het kwaad doen, zich verheugen in de verkeerdheden des kwaden;

¹⁵ Welker paden verkeerd zijn, en afwijkende in hun sporen;

¹⁶ Om u te redden van de vreemde vrouw, van de onbekende, die met haar redenen vleit;

¹⁷ Die den leidsman harer jonkheid verlaat, en het verbond haars Gods vergeet;

¹⁸ Want haar huis helt naar den dood, en haar paden naar de overledenen.

¹⁹ Allen die tot haar ingaan, zullen niet wederkomen, en zullen de paden des levens niet aantreffen;

²⁰ Opdat gij wandelt op den weg der goeden, en houdt de paden der rechtvaardigen.

²¹ Want de vromen zullen de aarde bewonen, en de oprechten zullen daarin overblijven;

²² Maar de goddelozen zullen van de aarde uitgeroeid worden, en de trouwelozen zullen er van uitgerukt worden.