2 Petrus

De tweede brief van Petrus is geschreven als een soort testament kort voor zijn dood. Petrus weet dat hij binnenkort zal sterven ("het afleggen van mijn tent") en wil zijn lezers nog eenmaal scherp waarschuwen tegen valse leraars en aanmoedigen tot geestelijke groei. Het eerste hoofdstuk roept op tot het ontwikkelen van deugden: geloof, deugd, kennis, zelfbeheersing, volharding, godsvrucht, broederliefde en liefde. Petrus bevestigt de betrouwbaarheid van zijn getuigenis -- hij was erbij op de berg van de verheerlijking -- en benadrukt dat de profetie van de Schrift niet voortkomt uit menselijk initiatief maar uit de Heilige Geest. Het tweede hoofdstuk is een felle aanval op valse leraars die "verderfelijke ketterijen" binnensmokkelen en het volk meeslepen. Petrus trekt parallellen met de engelen die zondigden, de zondvloed en de verwoesting van Sodom. Het derde hoofdstuk gaat over de wederkomst: spotters zeggen dat alles altijd hetzelfde blijft, maar God wacht geduldig omdat Hij "niet wil dat enigen verloren gaan." De dag des Heeren zal komen als een dief in de nacht, en daarna verwachten wij "nieuwe hemelen en een nieuwe aarde, waar gerechtigheid woont."