Filemon

De brief aan Filemon is de kortste en meest persoonlijke brief van Paulus -- slechts 25 verzen. Het is een brief over een weggelopen slaaf, Onesimus, die zijn meester Filemon had verlaten (en mogelijk ook bestolen) en in de gevangenis in contact was gekomen met Paulus, waar hij tot geloof was gekomen. Paulus stuurt Onesimus terug naar Filemon -- een moedige daad, want weggelopen slaven konden zwaar gestraft worden. Maar hij pleit met grote tact en liefde voor een andere ontvangst: "Ontvang hem als mij... niet meer als een slaaf, maar meer dan een slaaf, als een geliefde broeder." Paulus biedt aan om eventuele schuld van Onesimus op zich te nemen: "Als hij u schade heeft berokkend of u iets schuldig is, reken dat mij aan." Hoewel Paulus het instituut van slavernij niet frontaal aanvalt, ondermijnt hij het fundamenteel door de relatie tussen meester en slaaf te herdefinieen in termen van broederschap in Christus. Als heer en slaaf broeders zijn, kan de slavernij niet standhouden. Filemon is een meesterlijk voorbeeld van christelijke diplomatie en laat zien hoe het evangelie sociale verhoudingen van binnenuit transformeert.