Habakuk

Habakuk is een uniek profetisch boek omdat het niet een boodschap van God aan het volk bevat, maar een dialoog tussen de profeet en God. Habakuk worstelt met twee brandende vragen: waarom laat God het onrecht in Juda ongestraft, en waarom gebruikt God de nog goddelozere Babyloniers als instrument van oordeel? In het eerste deel klaagt Habakuk over het onrecht en geweld in Juda. Gods antwoord schokt hem: Hij zal de Chaldeeen (Babyloniers) sturen als instrument van oordeel. In het tweede deel protesteert Habakuk: hoe kan een heilig God een nog slechter volk gebruiken om een minder slecht volk te straffen? God antwoordt dat ook de Babyloniers geoordeeld zullen worden, en spreekt de kernzin van het boek: "De rechtvaardige zal door zijn geloof leven" (2:4). Het boek eindigt met een machtig gebed en loflied (hoofdstuk 3), waarin Habakuk Gods grote daden in de geschiedenis bezingt en tot een overweldigend geloofsvertrouwen komt: "Al zou de vijgenboom niet bloeien... toch zal ik juichen in de HEERE." Habakuk leert dat geloof niet de afwezigheid van vragen is, maar vertrouwen op God te midden van onbegrip.