Job

Het boek Job is een diepgaande verkenning van het lijden van de rechtvaardige. Job is een vroom en welvarend man die alles verliest: zijn kinderen, zijn bezittingen en zijn gezondheid. De hemelse scene aan het begin onthult dat satan God heeft uitgedaagd met de bewering dat Job God alleen dient vanwege Zijn zegeningen. God staat toe dat Job beproefd wordt, maar verbiedt satan om zijn leven te nemen. Het grootste deel van het boek bestaat uit poetische dialogen tussen Job en zijn drie vrienden -- Elifaz, Bildad en Zofar -- die hem ervan proberen te overtuigen dat zijn lijden het gevolg moet zijn van verborgen zonde. Job houdt vol dat hij onschuldig is en roept God op om zich te verantwoorden. De jonge Elihu voegt een nieuw perspectief toe, voordat God zelf spreekt vanuit een storm. Gods antwoord bestaat niet uit een verklaring van het lijden, maar uit een overweldigende openbaring van Zijn almacht, wijsheid en soevereiniteit over de schepping. Job reageert met ootmoed: "Ik had van U gehoord, maar nu heeft mijn oog U gezien." Het boek eindigt met het herstel van Job. Het boek Job leert dat niet alle lijden straf is voor zonde, en dat vertrouwen op God mogelijk is ook zonder alle antwoorden.